تبلیغات
ولاردشت: گیاهان دارویی، پزشکان بی زبان - مفردات دارویی حرف (الف )

مفردات دارویی حرف (الف )

دوشنبه 28 مهر 1393 09:35 ق.ظ

نویسنده : احمد قزوینی
ارسال شده در: طب سنتی ،

لیست گیاهان دارویی از الف تا ی:

خواص مفردات دارویی، مزاج، آرایش، اندامها، زهرها و سایر خواص گیاهان.

الف: آبنوس، آس، آنک و ...

خواص گیاهان دارویی-حرف الف

«الف »

آب

آب های ناپسند عبارتند از: آبهای راکد، آبهای مرداب ها، آبهای بد مزه و بدبو، آب های تیره، پرمایه و سنگین وزن، آب هایی که زود سنگ می شوند، آب هایی که پرده ای بر آن نمودار است و چیزهایی بیگانه را بر آن می بینند.

گزند آب های بوره ای بوسیله ی: شیر، آب انگور، کهنه، نشاسته، و آب انگور کهنه رقیق ریحانی و همانند آن، سنجد خام، خیار نارسیده، سبزیهای لطافت بخش و ادراری دفع می شود.

چاره آب پرمایه و تیره رنگ با لطافت بخش هایی چون: سیر، پیاز، گندنا است و اگر بعد از آن آب انگور کهنه بنوشند یا با آن مخلوط کنند آسیب رسان نیست.

گاهی که آب را آب زبر گویند منظور از آن آب غلیظ پر مایه یا آب بسیار زداینده است و گاهی هم آبی را که در هنگام شستشو بسیار پاک کننده است زبر می خوانند. آب تلخ را می توان به وسیلۀ شیرینی ها اصلاح نمود.

برای دفع آب شور، خرنوب شامی، دانه آس، زالزالک، گل آزاد و قاوت بکار می رود. عموماً آب بدخیم را می توان بوسیلۀ سرکه اصلاح کرد. مزاج: آب دریا تند و تیز است. آب بوره ای گرم و خشک است. آب مسی و آهنی برای درون خوبند.

خاصیت: آب سرد برای کسانی که بنه آمده ها دارند زیان آور است. لیکن برای کسانی که جسم متخلخل دارند و برای بند آمدن هر نوع سیلان و نزیف موادی که سبب بیماری می شوند خوب است.

آرایش: آب دریا داروی ترک های ناشی از سرما است بشرطی که چرکین نشده باشند. شپش کش است، خون بند آمده در زیر پوست را تحلیل می دهد. آبهای گوگردی در علاج بهک و برص مفیدند.

ورم و جوش: آبهای گوگردی در فرو نشاندن ورم مفاصل و نرم کردن سخت شده ها و برکندن زگیل های آویز کاری هستند.

زخم و قرحه: آب صاف و زلال با قرحه سازگار نیست و رطوبت می افزاید. نباید آن را به قرحه نزدیک کرد.

آب دریا برای خارش، گری و قوباء مفید است. شستشوی تن با آب گوگردی در علاج قوباء، گری و جوش های سعفه مفید است.

مفاصل: آب دریا و هرآبی که هم مزاج اوست اگر تن را در آن شستشو دهند در بیماریهای عصب مانند لرزش، فلج، تخدیر شدن و غیره مفید است. آب گوگردی نیز همچون آب دریا و درتسکین درد مفاصل، درد سر و عصب مفید است.

سر: آب نیمه گرم برای صرع داران خوب است و از آب گرم زیان می بینند. بخار دریا سردرد سرد را از بین می برد.آب مسی برای دهان و گوش سودمند است. چشم: آب کویری برای چشم بد است.

اندام های تنفسی: آب بسیار سرد به نفع سینه نیست. آب نیمه گرم در علاج ورم های گلو، زبان کوچک و سینه مفید است.

آب دریا را بر پستان بپاشند از آماس آن می کاهد. آب بوره ای شاید برای شش خوب باشد. آب زاج بلوری در خون برآوردن مفید است.

اندامهای غذا: آب آهنی با طحال و معده سازگار است و آب مسی تقریباً چنین است. آب بسیار سرد مخصوصاً برای بیمارانی که بندآمدنی ها دارند ضرر دارد.

آب دریا و همانندش با معده ناجور است. بخار آب دریا در علاج استسقا مفید است. آب بوره ای شاید برای معده مرطوب خوب باشد.

آب زاج بلوری بازدارنده استفراغ است و در این باره اثر خوب دارد. آبی که از گل سیاه بر می آید گیرنده و از این روی در منع استفراغ مؤثر است. آب های گوگردی در علاج ورم، درد کبد و طحال اثر دارند.

اندام های دفعی: آب دریا را در حقنه بکار ببندند درد و پیچ روده تسکین می یابد. آب دریا را بخورند اسهال می دهد، اما گزیدگی دارد و بهتر است بدنبال نوشیدنش سوپ مرغ بخورند. آب های زاج بلوری ضد سقط بچه و ریزش حیض است.

آب های گوگردی برای دفع درد زهدان سودمندند. آب بسیار سرد برای غریزه جنسی خوب نیست. شکم را بند می آورد. آب شور اول اسهال می دهد و بعد بوسیلۀ خشکی که در اوست شکم را بند می آورد. آب های معدنی عموماً مانع ریزش بول و حیض و بچه آوردن هستند.

اکثر آب های معدنی شکم را اسهال می دهند و خشکی می آورند. مثلاً آب زاج بلوری بند آورنده شکم است و گاهی قولنج می آورد. آب های آهنی و مسی برای گرده بسیار خوب و در علاج قولنج مفیدند. آب های تیره سنگ کلیه و مثانه پدید می آورند. آبی که آهن تفته را در آن بگذارند داروی خون برآوردن است. تب ها: آب های گوگردی و گل آلود و آب راکد مردآب ها سبب تب می شوند. آب غلیظ تب سه در میان می آورد. زهرها: مارگزیده در آب دریا بنشیند سود می بیند و این علاج پادزهر سایر گزنده های کشنده است. آبنوس

چوبی است مشهور که آن را از زنج یا به قول دیسقوریدوس از حبشه می آورند سیاه خالص است و طبقاتی در آن نیست. هنگامی که می برند بشکل شاخ خمیده یا به قولی به شاخ مخروط می ماند، به زحمت می شکند و شکسته اش زبان را می گزد. بهترینش آن است که با وجود سیاهی و همواری، خطوطی در آن مشاهده نمی شود، در ساییدن به شاخ خراطی شده شبیه، پر مایه و محکم است. در چشیدن گزش دارد. مزاج: گرم و خشک است. گروهی برآنند که با وجود حرارتی که دارد حرارت خون را خاموش می نماید.

خواص درمانی: تم و سپیدی چشم را از بین می برد. از ساییده آن شیاف می سازند، اگر برفسان سایند و گرد آن را در چشم بکشند بسیار سودمند است.

خاک اره آبنوس را بر طبقی می سوزانند و می شویند زخم مزمن چشم را بر طرف می سازد. علاج رمد خشک، گری چشم و آبریزی دائم چشم است. اندام های دفعی: به گفته خوزیان سنگ کلیه را خرد می کند و باد شکم را علاج است. آب دهان آب دهان گرسنه و ناشتا و به ویژه اگر از مزاجی گرم باشد بسیار باکنش و فعال است. زخم و قرحه: داروی اگزمای خشک است. چشم: علاج نقطه سرخ و سفیدی چشم است. زهر: حشرات موذی،مار و کژدم را می کشد. آهن سه نوع آهن هست شاپورگان، برماهن و فولاد. خاصیت: زنگ آهن گیرنده است و خورنده. چرک آهن از چرک هر آلیاژی خشکاننده تر می باشد. ورم و جوش: زنگ آهن با آب انگور کهنه را بر جمره و سایر جوش ها بمالند مفید است. مفاصل: زنگ آهن با آب انگور کهنه را بر نقرس بمالند مفید است. سر: آهن را در سرکه بسیار تند بجوشانند آن سرکه در مداوای ریم و چرک همیشگی گوش بسیار مفید است. چشم: زنگ آهن در مداوای زبر شدن پلک و ناخنه مفید است.

اندام های غذا: آهن سرخ شده را در آب فرو کنند و آن آب را با آب انگور کهنه مخلوط نمایند در علاج آماس طحال، سستی و ناتوانی معده بسیار سودمند است.

سونش آهن مواد آبکی را اسهال می دهد لیکن در این باره سونش مس از آن مؤثرتر است. زنگ آهن گیرنده است (قبض).

اگر آن را بردارند خونریزی زهدان را بند می آورد. زنگ آهن بواسیر را خشک می کند. آهن سرخ شده را در آب انگور کهنه فرو کنند آن آب انگور اسهال مزمن را بند می آورد، سستی مقعد و خونریزی زنانه را علاج می کند و شهوت انگیز هم هست.






دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 28 مهر 1393 09:36 ق.ظ